11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2009 tarih ve 2006/716 - 2009/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “chef’n” markalı tuz-karabiber değirmeninin endüstriyel tasarım hakkını almak için TPE’ne başvurduğunu, davalının ise bu tasarıma konu emtianın taklitlerini yurtdışından ithal ederek sattığını, davalının bu surette hem müvekkilinin sahip olduğu tasarıma iltibastan yararlandığını hem de “cehf”n” markasının piyasa gücünden yararlandığını, davalıya ihtara rağmen haksızlığın giderilmediğini ileri sürerek, tasarım hakkı başvurusu ile öncelik hakkına dayalı olarak müvekkilinin hak sahibi olduğu tasarıma konu ürünlerin davalı tarafından satışının önlenmesine, toplatılmasına, imhasına ve maddi zarar karşılığı şimdilik 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava ehliyetini bulunmadığını ve dava konusu emtiaların önceden kamuya sunulduğunu, yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı adına kayıtlı markaya ilişkin dava dilekçesinde bir talep bulunmadığı, davacı adına tescilli bir endüstriyel tasarım tescilinin dahi bulunmadığı ve davacı ile dava dışı üretici arasındaki distribütörlük sözleşmesinin 11/1. maddesinde davacının üretici firmanın vekili olmadığının açıkça belirtildiğinden üretici adına dava açma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, davacının tek satıcısı olduğu ürünlerin taklitlerinin davalı tarafından satışa sunulmasının önlenmesi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Davacı, dava dışı üretici Chef’n Corporatıon firması ile yapılan distribütörlük anlaşması ile davaya konu ürünlerin Türkiye’deki tek satıcısının kendisinin olduğunu ileri sürmüş olup, kendisi adına tescilli bir endüstriyel tasarımı bulunmasa dahi tek satıcılık sözleşmesine dayalı olarak emtianın satışını yapma hakkını elinde bulunduran davacının haksız rekabet hükümleri çerçevesinde dava açma hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece, davanın hukuki vasıflandırmasının hâkime ait olduğu da nazara alınarak davanın esasına girilerek uyuşmazlığın haksız rekabet hükümlerine göre değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.