8. Ceza Dairesi

Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün itiraz edilmeksizin 02.11.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2022 tarihli ve 2021/28542 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.04.2022 tarihli ve KYB-2022/37445 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.04.2022 tarihli ve KYB-2022/37445 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığı mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, sanığın mahkûmiyet kararına konu suç tarihinin 05.02.2020 olduğu, tekerrüre esas alınan Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2019 tarihli ve 2013/537 Esas, 2019/792 sayılı Kararına konu mahkûmiyet hükmünün, incelemeye konu suçun işlendiği 05.02.2020 tarihinden sonra 10/02/2021 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 58/1. maddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme gereğince, sanığın sabıka kaydındaki söz konusu ilâmın tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.Hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkrası; " (1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a)Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b)Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." Şeklinde düzenlenmiştir.

4.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün mahkûmiyet kararına konu suç tarihinin 05.02.2020 olduğu, tekerrüre esas alınan Samsun 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/537 Esas, 2017/792 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün ise hükümlü açısından temyizin sirayet etmesi nedeniyle kesinleşme tarihinin 10.02.2021 olduğu, hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanacağı bu sebeple bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün başkaca da tekerrüre esas adli sicil kaydı da bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlünün cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi karar verilmiş olması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin dokuzuncu paragrafın çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.