12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksi sürücüsü olan sanığın saat 11:30 sıralarında idaresindeki araç ile çift yönlü 7 m genişliğindeki karayolunda seyretmekte iken önünde aynı yönde sağ şeritte seyreden beraat eden sanık Y.. B.. idaresindeki traktöre bağlı römorka sol arka tarafından çarpması sonucu müşterilerinden Kevser, Mehmet ve M. T. T.'in ölümlerine, ölenlerin yakınları olup, diğer mirasçılar ile birlikte kovuşturma sırasında vaki şikayetlerinden vazgeçen Besra, Zeynel ve A.. T..'in yaralanmalarına neden olduğu olayda, hakkında şikayet bulunmayan sabıkasız sanık müdafiinin tüm zararların giderildiğini bildirmesi de nazara alınarak sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeyerek “olayın vehameti ve sanığın kusur durumu” şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/03/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY: Hükmedilen hapis cezasının paraya çevrilmesine dair çoğunluk görüşüne katılmakla birlikte, temel hapis cezasının aynı gerekçelerle fazla olduğunu, daha makul bir oranda olması gerektiğini düşündüğümüzden bu hususun da bozma sebebi olarak gösterilmesi gerekirdi.