7. Ceza Dairesi

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Karali Çay Sanayi Ticaret ve Gıda Pazarlama Anonim Şirketi hakkında Rize Valiliği İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 05.10.2021 tarihli ve 422 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 545.550,00 Türk lirası idarî para cezası ile anılan Müdürlüğün 21.09.2021 tarihli ve 399 sayılı kararı ile Türk Gıda Kodeksine aykırı olduğu tespit edilen 5 adet Migros bergamot aromalı çayın toplatılmasına dair idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idarî yaptırım ve toplatılma kararlarının kaldırılmasına ilişkin Rize Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/3265 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın mercii Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.01.2022 tarihli ve 2022/190 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61343 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61343 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Muteriz şirkete idare tarafından uygulanan idarî para cezasını müteakip, Türk Gıda Kodeksine aykırı olduğu tespit edilen 5 adet Migros Bergamot Aromalı Çayın toplatılmasına de yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan, ''İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idarî yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idarî yargı merciinde görülür.'' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, idare mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 26.02.2018 tarihli ve 2018/66 Esas, 2018/78 Karar sayılı ve 27.12.2021 tarihli ve 2021/801 Esas, 2021/701 Karar sayılı kararlarında; 5996 sayılı Kanun'a muhalefet nedeni ile uygulanan idarî para cezaları ve ürünlerin toplatılmasına ilişkin idarî yaptırım kararlara yönelik başvuruların, adli yargı yerinde çözümlenmesine karar verildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.