7. Ceza Dairesi

Kabahatli hakkında, ilk önce 1593 sayılı Kanuna muhalefet kabahatinden 900,00 TL, bu cezanın iptal edilmesinde sonra da 5326 sayılı Kanuna muhalefet kabahatinden 392,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatlinin velisi tarafından bu kararlara karşı başvuruda bulunulduğu, 1593 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden verilen idari para cezasının Bursa 3. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/5366 D.İş sayılı kararı ile iptal edildiği, daha sonra aynı fiil nedeniyle bu kez 5326 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden verilen idari para cezasına karşı başvurunun ise yine Bursa 3. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 30.05.2021 tarihli ve 2021/2519 D.İş sayılı kararıyla reddedildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.06.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB - 2022/95426 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2022 tarihli ve KYB - 2022/95426 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “ Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/01/2021 tarihli ve 2021/628 esas, 2021/466 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 1593 sayılı Kanun'un, salgın hastalıklarla mücadele ve genel sağlığın korunması amacıyla çıkarılması nedeniyle, Covid 19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlerde öncelikle uygulanması gereken özel norm niteliğinde olduğu, dolayısıyla salgını önlemeye yönelik olarak meclis tarafından alınan tedbirlerin 1593 sayılı Kanunun 282. maddesinin ikinci kısmında yer alan “zorunluluk” kavramı içerisinde değerlendirilmesi ve bu kararlara aykırı hareket edenlerin de zorunluklara uymadıkları gerekçesiyle bu madde kapsamında yaptırımlara tabi tutulmaları gerektiği nazara alındığında, Somut dosya kapsamına göre,

1.Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/5366 değişik iş sayılı kararı yönünden; kabahatli tarafından aynı eyleme ilişkin yapılan başvuru üzerine kabahat fiilinin 1593 sayılı Kanun'un 282. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden başvurunun reddi yerine kabulüne karar verilmesinde,

2.Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/05/2021 tarihli ve 2021/2519 değişik iş sayılı kararı yönünden; bahsedilen salgın nedeniyle Bursa İli Hıfzıssıhha Kurulunun 17/06/2020 tarihli ve 2020/84 sayılı kararı ile il sınırları genelinde tüm alanlarda istisnasız maske takma zorunluluğu getirildiği, 27/06/2020 tarihli tutanaktan anlaşıldığı üzere, maske takmadığı tespit edilen kabahatli hakkında 1593 sayılı Kanun'un 282. maddesi uyarınca idari yaptırım kararı düzenlenmesi gerekirken, 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında yaptırım uygulandığı gözetilmeden, başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar kabahatli hakkında COVID-19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlere riayet etmemesi nedeniyle 5326 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden uygulanan idari para cezasına karşı başvurularına yönelik verilen kararların kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de; 09.11.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi ile "24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında COVID-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını önlemek amacıyla 11/3/2020 tarihinden itibaren bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar verilen ve bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla ilgilisine tebliğ edilmemiş olan idari para cezaları tebliğ edilmez, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilir. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce işlenen söz konusu kabahatler için idari para cezası verilmez, tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez." şeklinde düzenleme getirildiği, bilahare Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile son cümledeki "... tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez.." ibaresinin iptal edilmesi üzerine, bu kez 15.07.2023 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen idari para cezaları, 31/12/2024 tarihine kadar tahsilatı yapan idari birime yapılacak başvuru üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek usul ve esaslara göre iade edilir." şeklinde bir fıkra eklendiği, bu düzenlemeler ile COVID-19 pandemisi kapsamında alınan tebirlere riayet etmemek fiilleri ile ilgili olarak 5326 ve 1593 sayılı Kanun'lar uyarınca idari para cezası verilmemesinin, kesilen idari para cezalarının ilgilisine tebliğ edilmemesinin, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilmesinin, tahsil edilenlerin ise ilgilinin başvurusu halinde iade edilmesinin öngörüldüğü cihetle, kanun yararına bozma müessesinin ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olduğu da gözetildiğinde, isteme konu kararın kanun yararına bozulmasında bir hukukî yarar kalmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.