6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A. Tosya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2014 tarihli ve 2014/415 Esas No.lu iddianamesiyle;

sanık hakkında, silahla tehdit ve yaralama suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi gereğince cezalandırılmaları amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2014/517 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile;

sanık hakkında,

1.Silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2.Beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3.Vesaire, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ikamette bulunduğu esnada, üvey oğlu olan mağdur ... ile tartıştığı, aralarında itiş kakış yaşandığı, bu esnada sanığın eşi olan mağdur ...'u tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, daha sonra sanığın ikametin mutfağında bulunan ancak ele geçirilemeyen bıçağı mağdur ...'ı tehdit etmek amacıyla eline aldığı, bu esnada mağdur ...'ın dışarıya çıktığı anlaşılmıştır.

1.Sanığın atılı silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi , 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2014/517 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suça yönelik kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.