6. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/1, 62/1, 53/1-2-3 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.01.2021 tarihli ve 2016/187834 sayılı, hükmün onanması, görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...

Müdafiinin ve Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri;

1.Atılı suçlamaların yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın lehine değerlendirme yapılarak bozulmasına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine,asgari hadden uzaklaşılmaması gerektiğine ve haksiz tahrik hükümlerinin tatbik edilmesi gerektiğine,

2.Vesaire, İlişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 43/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemi 12.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin, sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.