12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. madde hükmü nedeniyle yerel Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, görüldü tarihinden itibaren süresinde yapıldığından, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanığın yönetimindeki kamyonla gündüz, köy içinden geçerken karşısına çıkan bir köpeğe çarpmasından sonra durmayıp, kısa süre sonra tekrar aynı yerden geçerken 3,40 m genişlikteki köy yolunun köpeğin sahibi ve yanındaki 4-5 kişi tarafından taşla kapatılması üzerine durdurulan sanığın araçtan inmeden şöför mahalli tarafındaki köpek sahibi ile tartışırken aracına atılan taşlar nedeniyle de panikleyip, bu esnada aracının önünde duran kısa boylu ölene henüz hareket edince çarpması biçiminde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin unsurlarının bulunmadığının gözetilmemesi,

Kabule göre de, bilinçli taksirin varlığı halinde uzun süreli hapis cezasnın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin nazara alınmaması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.