12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, idaresindeki otomobil ile, yerleşim yerinde, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü, 11 metre genişliğindeki aydınlatmalı yolda, gece vakti seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü kavşağa yaklaştığında seyir yönüne göre sağ taraftan karşıdan karşıya geçmek için koşarak kaplamaya giren yayaya kavşak içinde çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın "yayayı 15 metre öncesinde farkettiğini ancak duramadığı" yönündeki beyanı; sanıkla aynı yönde ve gerisinde seyir halinde olan tanık Hasan'ın "sanıkla birlikte hızlarının ortalama 60-70 km civarında olduğunu ve önlerinde seyreden başka bir aracın da kavşağa yaklaştığında fren tedbirine başvurarak sol şeride yöneldiğini" beyan etmesi ve ölenle birlikte karşıdan karşıya geçen yaya tanık Sabri'nin "sanığın oldukça hızlı şekilde kavşağa giriş yaptığını" beyan etmesi ve bu beyanları destekler şekildeki trafik kazası tespit tutanağında sanığın sol şerit üzerinde kavşak içinde çarpma noktasından yaklaşık 20 metre sonra duruşa geçebilmesi ve durduğu noktadan 5 metre ilerisindeki kan izleri göz önünde bulundurularak olay mahalli ışık kontrollü ve tabela ile belirgin kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayan sanığın Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 21.02.2013 tarihli raporunda da belirtildiği üzere alt düzeyde tali kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yeterli olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.