12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, mahalli Cumhuriyet savcısının ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 22/6. maddesinin 1. cümlesinin uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, olayda ölenlerden birinin sanığın kardeşi, diğerinin amcasının oğlu, yaralananlardan birinin de sanık ile bağı olmayan müşteki T.. K.. olması karşısında bu durum tek başına anılan hükmün uygulanmasını gerektirmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.