12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamından sanığın katılanların zararını gidermek konusundaki çabası gözetildiğinde hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın yönetimindeki araç ile şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen ölenin kullandığı araca çarpması sonucunda neden olduğu olayda iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, üç kişinin de ağır şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine temel cezanın asgari hadde yakın belirlenmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.