7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 09.06.2015 tarihli ve 2015/333 Esas, 2015/339 Karar ve 08.12.2015 tarihli ve 2015/552 E., 2015/554 K. Sayılı bozma ilamları üzerine Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2017/347 Esas, 2021/671 Karar sayılı kararıyla vermiş olduğu birleştirme kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda; Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2022 tarihli ve 2017/370 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında

16.03.2013-04.04.2013 tarihleri arasında işlemiş olduğu izin tecavüzü (hava değişi tecavüzü) suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 08.06.2013-19.10.2013 tarihleri arasında işlemiş olduğu izin tecavüzü (hava değişimi tecavüzü) suçundan 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; atılı suçları işleme sebeplerine ifadelerinde yer verdiğine, dosyasının yeniden incelenmesi ve beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

Yapılan incelemede; sanığın, 22.02.2013 tarihinde Edremit Asker Hastanesinden 21 gün hava değişimi alarak memleketine gittiği, 14.03.2013 tarihinde istirahati sona eren sanığa 1 gün yol süresi verildiğinde 16.03.2013 tarihinde birliğine katılması gerektiği, sanığın bu tarihte katılmayıp, 04.04.2013 tarihinde kendiliğinden gelerek birliğine katıldığı yine sanığın GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesinin 06.05.2013 tarihli ve 3350 sayılı raporuyla 1 ay hava değişimine gönderildiği, hava değişimi süresi sonunda birliğine dönmediği, 19.10.2013 tarihinde kendiliğinden Birliğine katılış yaptığı, böylece, 08.06.2013-19.10.2013 tarihleri arasında izin (hava değişimi) tecavüzü suçunu işlediği ayrı ayrı maddi vakıalar olarak belirlenmiştir.

Temyize konu dosyanın incelenmesi neticesinde; (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 09.06.2015 tarihli ve 2015/333 Esas, 2015/339 Karar ve 08.12.2015 tarihli ve 2015/552 Esas, 2015/554 Karar sayılı bozma ilamları doğrultusunda tamamlanması gereken eksik hususlara ilişkin Mahkemesince yazışmalar yapıldığı anlaşılmakla birlikte; temyize konu kararın gerekçesinde yalnızca (Kapatılan) Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Savcılığının 20.05.2013 tarihli ve 2013/729 Esas, 2013/186 Karar sayılı ve 22.01.2014 tarihli ve 2013/145 Esas, 2014/74 Karar sayılı iddianamelerinde yer alan anlatımlara yer verilerek, bozma üzerine tamamlanması istenen usul ve esasa ilişkin noksanlıkların Kanun'a uygun olarak yerine getirilip getirilmediği belirlenmeden ve sanığın yargılama konusu eylemlerinin sırf askerî suç niteliğinde oldukları göz önüne alındığında sanığın askerliğe elverişlilik ve cezai ehliyeti hususunda tanzim edilmesi istenen sağlık kurulu raporlarına değinilmeksizin hüküm kurulduğu anlaşılmakla; Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2022 tarihli ve 2017/370 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.