7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A. Birleşen Dava Dosyası Yönünden

1.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2014/92 Esas, 2014/391 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 11 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2019/11254 Esas, 2020/12470 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının tartışılması zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/973 Esas, 2020/325 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının aynı mahkemenin 2020/561 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilerek görülmesine karar verilmiştir.

B. Asıl Dava Dosyası Yönünden

1.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2014/89 Esas, 2014/390 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 11 ay hapis ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu sigaraların müsaderesine, nakil aracı üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2019/11262 Esas, 2020/5595 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2021 tarihli ve 2020/561 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu sigaraların müsaderesine, nakil aracı üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.04.2022 tarihli ve 2021/31100 Esas, 2022/8306 Karar sayılı kararı ile soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtarı yapılmayan sanığa indirim oranının 1/2 yerine 1/3 olduğu bildirilerek yanıltılması ve tekerrüre esas alınan adlî sicil kaydının 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu olması sebebiyle bahs ekonu ilâmla ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması gerekmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/507 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu sigaraların müsaderesine, nakil aracı üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiin temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Birleşen dava dosyasında, sanığın 23.08.2013 tarihinde kapalı pazar yerinde 298 paket gümrük kaçağı sigarayı satarken güvenlik güçleri tarafından görüldüğü; asıl dava dosyasında ise, sanığın idaresindeki 07 KG 422 plaka sayılı aracın durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, aracın arka koltuk üstünde ve bagaj içerisinde ağzı açık kolilerde toplam 1596 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Ele geçirilen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarının dosya arasına alındığı görülmüştür.

3.Sanık birleşen dosyadaki savunmasında, ele geçen sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunu; asıl dava dosyasında ise araçta ele geçen sigaraları kendisinin içeceğini beyan etmiştir.

4.Yargıtay bozma ilâmlarının gereklerinin yerine getirildiği görülmüştür. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/507 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.