11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.03.2012 tarih ve 2010/76-2012/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı Kanunla değişik 438/1. maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, 2008/06235 sayı ile müvekkili adına tescilli pantolon tasarımlarının aynısını üretttiğini, bu şekilde fikri ve sınai hakları ihlal ettiğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 08.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini ıslah ederek 7.367,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili işyerinde tespit edilen 2 adet pantolonun satış amacıyla bulundurulmadığını, anılan ürünlerin davacının kardeş şirketi ... Teks. Ltd. Şti için müvekkilince üretilmiş, ancak bu firma tarafından beğenilmediği için teslim alınmayan ve giysilerinin tamamlanması amacıyla mankenin altına giydirilen pantolonlardan ibaret olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, tespit dosyası ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, TPE nezdinde davacı adına tescilli pantolon tasarımının benzeri olan pantolonları üretip mankene de giydirmek suretiyle ticaret mevkiine koyduğu ve bu şekilde davacının tasarım hakkına tecavüzde bulunduğu, bunun da BK md. 41 vd. maddelerinde öngörülen haksız fiil niteliğinde olduğu, dava konusu tasarım kapsamındaki pantolonların ticaretinden davalının elde etmiş olduğu karın 7.367,00 TL olarak tespit edildiği, bu miktarın 554 sayılı KHK'nın 52/1-b hükmü uyarınca tazminat olarak talep edilebileceği, manevi tazminat istenebilmesi için BK md. 49'da ön görülen şartların da olayda oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.367,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, maddi tazminatın 1.000,00 TL'sine dava tarihi olan 25/03/2010 tarihinden itibaren, 6.367,00 TL'sine ise ıslah tarihi olan 08/07/2011 itibariyle değişik oranlarda avans faiz uygulanmasına, manevi tazminata ise dava tarihinden itibaren değişik oranlarda yasal faiz uygulanmasına, tasarım hakkına tecavüzün tespiti ile men'ine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava, tasarım hakkına tecavüz edilmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Somut olayda mahkemece, tasarım hakkına tecavüz edildiği belirlenip davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi için gerekli şartların oluştuğu doğru bir şekilde tespit edilmişse de hükmolunan 30.000,00 TL manevi tazminat somut olayın özellikleri dikkate alındığında yüksek bulunmuştur. Bu itibarla, daha makul, daha ılımlı, somut olayın özelliklerine daha uygun düşen bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı miktara hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3.Ayrıca, davacı vekili dava dilekçesinde, davaya konu pantolon modelinin satışı ve piyasaya sürülmesi hususunda tedbir mahiyetinde men kararı verilmesini talep etmişse de tasarım hakkına tecavüzün tespiti ve men'ine yönelik esas hakkında karar verilmesine dair bir istemi bulunmamaktadır. Mahkemece, kararda, tasarım hakkına tecavüzün tespiti ile men'ine dair de hüküm kurulmuştur. 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesine aykırı biçimde talepten fazlaya hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.