7. Ceza Dairesi

kaçak eşyanın müsaderesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan kurulan “3 yıl 9 ay hapis ve 75.000,00 TL adlî para cezası” ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili ve sanığın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şırnak Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy çokluğuyla 13.02.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2015/670 Esas, 2017/733 Karar sayılı kararıyla sanığın 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 12.500,00 TL adlî para cezasıyla mahkûmiyetine karar verildiği, kararın katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/2216 Esas, 2019/455 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin mahkûmiyete ilişkin kararı kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği 3 yıl 9 ay hapis ve 75.000,00 TL adlî para cezasıyla mahkûmiyetine karar verildiği, bu hükmün katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın temyizi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.06.2020 tarihinde 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesine dayanılarak lehe yasa değerlendirmesi için Mahkemesine iade edildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 11.09.2020 tarihli 2020/1070 Esas, 2020/1678 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilerek dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Şırnak Asliye Ceza Mahkemesince 15.02.2021 tarihli ve 2020/928 Esas, 2021/237 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün kurulduğu, bu kararın katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanık tarafından istinafı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/1013 Esas, 2022/263 Karar sayılı kararı ile istinafı başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve bu yöndeki kararın temyizi üzerine Daire heyeti çoğunluğunca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a madde, fıkra ve benti gereğince temyizin reddine karar verilmiş ise de, aşağıdaki gerekçelerle bu karara katılmıyorum. Çünkü; 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesinin “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanun'un kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi sırasında Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak yeniden hüküm kurulup cezanın artırıldığı, 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi uyarınca lehe yasa değerlendirmesi için dosyanın ancak Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenle iade yapılacağı nazara alındığında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 20189/2216 Esas, 2019/455 sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemlerine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi gerektiği, sonraki aşamalardaki Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 11.09.2020 tarihli 2020/1070 Esas, 2020/1678 Karar sayılı bozma kararı ile Şırnak Asliye Ceza Mahkemesince 15.02.2021 tarihli ve 2020/928 Esas, 2021/237 Karar sayılı kararlarının hukukî değerden yoksun olduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2023 tarihli tebliğnamesinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/1013 Esas, 2022/263 Karar sayılı kararına ilişkin olarak düzenlendiği, oysa ki Dairemizce Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/2216 Esas, 2019/455 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemlerinin incelenmesi gerektiği anlaşılmakta; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/2216 Esas, 2019/455 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın temyiz talebine ilişkin ek tebliğname düzenlenmesi ve sonrasında Dairemizce temyizin esastan incelenmesi gerektiği düşüncesiyle Dairemiz karar heyetinin çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir. 15.02.2024