12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/22 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca, "sanığın olayda kusurunun bulunmadığı" gerekçesine dayanılarak beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.11.2020 tarihli ve 2016/182116 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkümiyet kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde saat 00.12 sıralarında sanığın alkollü vaziyette aracı ile havaalanı istikametine geldiği, kırmızı ışıkta beklediği, sarı ve yeşil yandıktan sonra hareket ederek sola döndüğü sırada, karşı istikametten gelen ve kırmızı ışıkta beklememeksizin devam eden maktulün motosikletinin ön kısmı ile sanığın kullandığı aracın sağ yan kapı kısmına çarptığı kazada maktulün ölümünün gerçekleştiği anlaşılmakla, her ne kadar sanık hakkında taksirle öldürme suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, olayın oluş şekline göre sanığın alkollü olmasının kazanın meydana gelmesinde etkili olmadığı, sanığın olayda kusurunun bulunmadığı, bilirkişi raporu, cd incelemesi ve Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu ile belirlenerek, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/22 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.