11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında,

a)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

b)2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

c)2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

2.Sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 24.05.2022 tarihinde yapılan incelemede, anılan hükümlerin; ... yasa değişikliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3.Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/580 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın açık ve net olmadığına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli nitelikte bulunmadığına, eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da dava açıldığı anlaşılmakla, söz konusu suçlara ilişkin Mahkemece ayrıca hüküm kurulmasının mümkün olduğu; Mahkemenin kabulüne ve dosya kapsamına göre, suç tarihlerinin 26.01.2010 - 28.12.2012 olduğu belirlenmiştir.

2.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması; gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden ve temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan, yargılama süreci özetlenip bilirkişi raporunun sonuç bölümünde yer alan görüşe atıfla yetinilerek gerekçeden yoksun hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/580 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.