9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin; ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi ayırınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin; birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi onama kısmi bozma görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı verilen kararın sanık lehine bozulması talebine yöneliktir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında daha yüksek cezalar verilmesi gerekirken takdiri indirim hükümleri uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III. GEREKÇE

1.Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri belirtilerek bunların nitelendirmesinin yapılması gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması suretiyle Anayasanın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi,

2.Katılan hakkında dosya kapsamındaki raporların içerik itibariyle hükme esas alınmaya yeterli olmadıkları anlaşıldığından, katılanın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya aynı ölçütlere göre teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden katılanın akıl hastalığı veya zayıflığının bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, maruz kaldığı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, eylemlere karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarını kapsar şekilde ayrıntılı rapor alınmasından sonra toplanacak delillere göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, belirtilen sebeplerle onama isteyen isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2013/274 Esas, 2015/23 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.