8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.07.2009 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında, başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2011 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (6). Ceza Dairesinin 07.10.2015 tarihli kararı ile; “5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin 6. fıkrası gereğince hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık ... hakkında, anılan Yasa maddesinin 7. fıkrası gereğince, cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.” eleştirisiyle onanmasına karar verilmiştir.

4.Sanık ... hakkında verilen karara, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.03.2022 tarih ve 129355 sayı ile; "...Sanık ...'ın duruşmalardan vareste tutulmayı talep etmediği, sanığın başka suçtan 03.06.2011 tarihinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna girdiği, 25.07.2011 tarihinde cezaevinden çıktığı, karar tarihi olan 09.06.2011 tarihinde ise aynı yer cezaevinde olduğu görülmüştür.

Sanık ...'ın karar tarihinde başka suçtan Bursa E Tipi Kapalı İnfaz kurumunda tutuklu bulunduğu hâlde, hükümlerin açıklandığı karar oturumunda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarih ve 2022/2255 Esas, 2022/4970 Karar sayılı kararıyla dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiş; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.07.2022 tarih ve 2022/6-238 Esas, 2022/535 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabul edilerek, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.10.2015 tarihli kararının sanık ... hakkında verilen onama kararının kaldırılmasına, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2011 tarihli kararının sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

6.Bozmaya uyularak yapılan yargılama üzerine, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2023 tarih ve 2023/24 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 4 kez, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; mağdurların kendi istek ve rızalarıyla araçlara bindiklerine, mağdurların kendilerine kaçırılmış süsü vererek sanıklara suç attıklarına, mağdurların bu durumu meslek haline getirdiklerine, mağdurların kimliklerinin hukuka uygun bir şekilde araştırılmadığına, sanık lehine olan delillerin hükme esas alınmadığına, sanık hakkında fahiş oranda ceza tayin edildiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Dava konusu olay, sanık ...'ın, haklarındaki hükümler kesinleşen diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek silah ve bıçak tehdidi altında, cebir kullanarak, müştekileri İznik ilçesinden araçlara zorla bindirerek Bursa iline getirdikleri sanığın bu suretle müştekilere karşı ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, adli raporlar, katılanların ve mağdurları aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları, Yargıtay ilamları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin, mağdurların kendi istek ve rızalarıyla araçlara bindiklerine, mağdurların kendilerine kaçırılmış süsü vererek sanıklara suç attıklarına, mağdurların bu durumu meslek haline getirdiklerine, mağdurların kimliklerinin hukuka uygun bir şekilde araştırılmadığına, sanık lehine olan delillerin hükme esas alınmadığına, sanık hakkında fahiş oranda ceza tayin edildiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmeyerek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2023 tarih ve 2023/24 Esas, 2023/276 Karar sayılı sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi. ...