6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İlk hükmün kesinleşmesi ile hükümlü ile savunmanı arasındaki vekalet ilişkisinin son bulduğu, hükümlü ... savunmanı Avukat Lütfi Özkan'a yapılan tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, kararın hükümlüye tebliğ edilmediği, bu nedenle hükümlünün 13.09.2005 tarihli dilekçesi temyiz talebi olarak değerlendirilerek;

Hükümlünün 13.09.2005 tarihli dilekçesi üzerine 01.07.2005 tarihli Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesi'nin ilk ek kararına yönelik Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesi'nin itirazın reddine ilişkin kararının ve mahkemenin yeniden duruşma açarak verdiği 06.06.2006 tarih ve 2006/34-246 sayılı ikinci kararının yok hükmünde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 ve 765 sayılı Yasalara göre yağma suçunu oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu ise de uygulamanın hükümlü lehine olduğu görülmekle; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,  Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 01.07.2005 tarihli ek kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun  bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.