6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanıkların geceleyin birlikte yakınanın konutunun önüne geldikleri, sanıklardan ... 'in müştekinin üçüncü kattaki evine şahsi çeviklik göstererek tırmanıp, balkona çıkarak balkon kapısını zorlayarak içeri girdiği, diğer sanık ... 'nun dışarıda gözcülük yaptığı, sanık ...’in yakınanın konutundan para, döviz, banka kredi kartı, işyerinin ve otonun anahtarlarını alarak dışarıda bekleyen diğer sanık ... ile birlikte yakınanın evinden 1km mesafede bulunan işyerine giderek aldıkları anahtar ile kapıyı açarak işyerinden de para aldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı kişinin evinden ve işyerinden hırsızlık yaptıklarından eylemlerinin suç tarihine göre 765 sayılı TCK’nın 493/1-2-son, 80. maddeleriyle 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun 142/2-d. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2.5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4, 119/1-c, 151/1. maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması,

3.Konut dokunulmazlığını ve işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4.Sanık ... hakkında işyerinden hırsızlık suçundan kurulan hükümde: sanık hakkında 765 sayılı Kanunun 493/2 maddesi gereğince 4 yıl hapis cezasından 522.madde gereğince 2/3 oranında indirim uygulandığında, 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza verilmesi,

5.Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

6.5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.