6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/244 Esas, 2016/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan ise, 86/2, 86/3, 21/2, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

A. Somut delil bulunmadığına,

B. Kararın yok hükmünde olduğuna, C.

Vesaire, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, mağdur N.Ş.'ye silah çekerek silahla tehdit suçunu işlediği, silahın elinden alınmaya çalışıldığı anda ise silahı ateşleyerek katılan Ç.A.'yı yaralamak suretiyle kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanık savunması, mağdur ve katılanın ifadeleri, tanıklar A.A., B.Ö., C.G. ve Ö.G.'nin beyanları, adli muayene raporu, görüntü tespit ve inceleme tutanağı ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararları verilmiştir.

A. Tehdit Suçu Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

1.17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren kasten yaralama suçu yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2.Sanığın eylemini silahla gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesi uygulanırken, anılan fıkranın hangi bendinin uygulandığının gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR

A. Tehdit Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/244 Esas, 2016/429 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/244 Esas, 2016/429 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.