6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I. Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

30.04.2004 günlü kararın diğer sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “ 5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesi ” için iadesinden sonra, Mahkemece anılan sanıklar için duruşma açıldığı, bu durşmaya gelen sanık ...'ın da bozmadan yararlanmak istediğini belirttiği ve 08.12.2006 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ... ve ...'ye ilişkin ilk hükmün, anılan sanıklar savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ... tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 08.12.2006 tarihli ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de olanaklı değildir. Bu nedenlerle ... hakkında verilen 08.12.2006 tarihli karara yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

UYAP sisteminden alınan ve dosya içerisine konulan nüfus kayıt örneğinden sanığın 04.11.2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması nedeniyle bu durumda dikkate alınarak 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II. Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükmün incelenmesinde; 5237 sayılı TCY’nın 66/1. maddesinde, sanıklara yüklenen ve anılan Yasanın 142/1-b maddesine uyan suçun gerektirdiği ceza için 8 yıllık süre belirlenmesi ve 67. maddesi de gözetildiğinde 12 yıllık sürenin, suçların işlendiği Ekim 1999 ve Kasım 1999 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.