9. Ceza Dairesi

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2014/463 Esas, 2015/260 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fırkasına göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21 inci maddesinin ikinci fırkasına istinaden doğrudan şerhli tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün sanıktan şikayetçi olup davaya katılan katılan ...'a duruşmada beyan ettiği adresten farklı olan mernis adresine doğrudan aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fırkasına göre tebliğinin usulsüz olduğu; ancak inceleme tarihi itibariyle mağdurenin reşit olduğunun anlaşılması karşısında katılan mağdureye gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 20.03.2024 tarihinde karar verildi. ...