9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2017/447 Esas, 2019/105 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine dair kararın katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkla, katılan mağdure arasında iftira atılmasını gerektirir husumet bulunmadığına, tanık Dilek’in sanığın eşi olması nedeniyle beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, katılan mağdurenin beyanlarına itibar edilmesine, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Katılan mağdurenin beyanlarının istikrarlı, ayrıntılı ve samimi olduğuna, katılan mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirir bir durum olmadığına, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, suç tarihinde dokuz yaşı içerisinde bulunan katılan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve tutarlı beyanları, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince sanığın olay tarihinde katılan mağdurenin kalçasını ellemesi suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.