4. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İlk Derece Mahkemesinin 26.06.2020 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca hakaret suçundan 9 ay 21 gün hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu kararın 22.01.2021 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde 25.03.2021 tarihinde suça sürüklenen çocuğun suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine daha önce açıklanması geri bırakılmasına karar verilen hüküm açıklanmış, buna göre İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuğun aynı Kanun maddeleri uyarınca 5.820,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, katılanların beyanları dışında suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, tanıkların da bu hususu destekler ifade verdiklerine, bu nedenle müvekkilinin beraatine, aksi kanaat edilirse lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, mahkumiyet kararı öncesi zamanaşımını son kesen işlem olan suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 21.11.2016 tarihine göre, uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırmacı raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar ... süre ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten, deneme süresi içerisinde işlenen suç tarihine kadar geçen durma süresi de dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince mahkumiyet hükmünün kurulduğu 10.11.2022 tarihinden önce 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.