4. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece,

1.Sanık ... hakkında,

a)Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,000 TL,

b)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3.7400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

2.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

Sanıklar 26.07.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükümlerin bozulması talebinde bulunmuşlardır.

Sanık ...'un, hakkında işlem yapmak isteyen polis memurlarına hakarette bulunup şikâyetçi ... İ.'ye saldırdığı, böylelikle üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ...'in ise polisleri tehdit etmek suretiyle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işledikleri Yerel Mahkemece; sanık savunmaları, katılan, şikâyetçi ve tanık anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE "Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" şeklindeki ibarenin infazı kısıtlamaması sebebiyle Tebliğname'deki düşünceye iştirak olunmamıştır.

A. Sanık ...

Hakkında Hakaret, Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerine atılı suçların sübuta erdiğinin kabulü ile mahkûmiyetleri yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2.Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ...

Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu yalnızca şikâyetçi ... İ.'ye yönelik işlediğinin anlaşılmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle sonuç adli para cezasının "3.000,00 TL" yerine "3.740,00 TL" olarak fazla tayin edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

A. Sanık ...

Hakkında Hakaret, Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıkların temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ...

Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hükümden TCK'nın 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak, uygulamaya göre de sanık hakkındaki sonuç adli para cezasının "3.000,00 TL" ye indirilmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.