4. Ceza Dairesi

Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2007/39 Esas, 2010/56 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın ertelenmesine ve iki yıl denetim süresine tabi tutulmasına, karar verilmiştir. Anılan karar temyiz edilmeksizin 09.12.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle Yerel Mahkemece 13.10.2018 tarihli ek kararla hakaret suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince aynen infazına karar verilmiştir. Anılan karar 24.05.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Sanık müdafiinin 01.03.2021 tarihli dilekçesi ile ''eski hale getirme talebinin kabulü ile infazın durdurulmasına, dava konusu hükme dair kesinleşme işleminin iptali ve temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi'' talebinde bulunması üzerine Yerel Mahkemece 03.03.2021 tarihli ek kararı ile ''sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince süre yönünden reddine, ilamın infazının durdurulmasına dair talebinin reddine, eski hale getirme talebinin ise 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle reddine'' karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; ek kararın kaldırılması, eski hale getirme ve temyiz taleplerinin kabulüne vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE

Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2010 tarihli ve 2007/39 Esas, 2010/56 Karar sayılı asıl kararının sanık müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin bu karara karşı 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.