6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, ziynet eşyasının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, düğünde geline takılan 56 çeyrek 1 yarım altın ile 4.000.- TL. paranın davalının yedinde kalan eşyaların aynen ya da bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, bozdurulan altınlar ile bilezik alındığını, para ile de düğün masraflarının ödendiğini savunmuştur. Mahkemece paranın düğün masrafı olarak verildiğinden paraya ilişkin istemin reddine, düğünde damada 25 adet çeyrek altın takıldığı bilirkişi raporu ile belirlendiğinden bunların mahsubu ile 31 adet çeyrek ve bir yarım altın yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Olayımızda, mahkeme davalıya takılan altınları mahsup etmiştir. Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporuna göre davacıya 59 adet çeyrek altın ve 1.420.- TL takılmıştır. Damada ise ayrıca 25 adet çeyrek altın ve 2.730.- TL. para takılmıştır. Davacı, damada takılan altınları ve paraları dava konusu yapmamıştır. Bu durumda taleple bağlı kalınarak talep edilen 56 adet çeyrek altının tamamı üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekir.

Evlilik sırasında kadına takılan ziynet ve para kim tarafından takılmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır. Ancak bunların iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup ihtiyaçlar için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde koca düğünde takılan paranın ödenmesinden kurtulur. Davacıya 1.420.- TL takıldığı bilirkişi tarafından belirlenmiştir.

Davalı tarafından bu paranın düğün masrafları için ödendiği davalı yanca kabul edilmektedir. Davalı koca kadının iade edilmemek üzere kendi rızası ile takılan parayı verdiğini tanık anlatımları ile kanıtlayamamıştır. Davalı dava konusu kadına takılan 1.420.- TL parayı davacıya iade etmekle mükelleftir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan paraya ilişkin talebin de reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır. SONUÇ Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.