4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün temyiz edilerek bozulması üzerine, Yerel Mahkemenin 08.07.2021 tarihli ve 2021/15 Esas, 2021/803 Karar sayılı kararı ile sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; suça konu yerdeki imara aykırılığı giderdiğine, karar verilirken savunmasının alınmadığına ve yapının şimdiki durumunun tespit edilmediğine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde; sanığın ikametinin ön ve arka cephesindeki her iki balkonu betonarme duvar örerek kapatmak ve pencere eklemek suretiyle üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiası ile açılan davada, dosyada mevcut bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın, belediye sınırları ve imar planı içinde olduğu, mevcut hâliyle onaylı projesine ve ruhsata aykırı olduğu, bu durumda ruhsatlı hâle getirilmesinin mümkün olmadığının belirtildiği, sanığın talimat yoluyla alınan savunmalarında suça konu imara aykırılığı gidereceğini ve bunun için süre istediğini beyan etmesine rağmen keşif tarihine kadar herhangi bir şekilde imara aykırılığı gidermediğinin tespit edildiği, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabında da sanığın yapı kayıt belgesi başvurusunun bulunmadığının belirtildiğinden bahisle Yerel Mahkemece sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sübuta yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair yönlerden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2024 tarihinde karar verildi.