11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2011 tarih ve 2011/430 Esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında, yaptıkları protokole aykırılık nedeni ile açılan cezai şart istemli dava sırasında, taraflar arasındaki protokolün Varan AŞ'nin hisselerinin müvekkiline satılması konusunu içerdiğini, davanın da davalı tarafından bu protokolün edimlerinin yerine getirilmemesi nedeni ile açıldığını, davalının büyük hissedarı olduğu Varan AŞ'nin her an satılma durumunun bulunduğunu ileri sürerek davalı yanın Varan AŞ'deki tüm hisselerine ve Varan markasına tedbir konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, HMK'nın 389. maddesine göre koşulların bulunması halinde ancak uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceği, davanın alacak davası olup şirket hisseleri ve marka hakkı olmadığı gerekçeleri ile evrak üzerinde yapılan inceleme sonucunda talebin reddine karar verilmiştir. Kararı ihtiyati tedbir isteyen davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve cezai şartın tahsilinin gerekip gerekmediğinin yargılama sonunda belirlenecek bulunmasına göre, ihtiyati tedbir isteyen (davacı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.