11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2008 tarih ve 2007/139-2008/156 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı karşı davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya'da yerleşik müvekkil şirketin pazarladığı gıda ürünleri arasında "RENAN MARKASI" ile üretilmiş ve paketlenmiş hazır yufkaların da bulunduğunu, müvekkilinin Renan markasını, davalı şirket ortaklarından ...'dan (18.700 + KDV Euro) karşılığında 28.08.2003 tarihînde devir aldığını, müvekkil şirketinde bu markayı, Almanya'da 13.12.2005 tarihinde tescil ettirdiğini, taraftar arasında kurulan 06.11.2002 tarihli sözleşmeyle davalı şirketin, müvekkil şirketin "Renan markalı" yufkalarını kendilerine ait işyerinde üretme işini yüklendiğini, müvekkil şirket ayrıca davalıya 06.11.2002 tarihli sözleşmede öngörülen "know - how" bedeli 131.300 Euro'yu ödeyerek, hazır yufka üretiminde kullanılan makinelerin tümünün sahibi olduğunu, bir süre sonra taraflar arasında çıkan uyuşmazlık sonucu davalı şirketin, müvekkil şirket adına üretim yapmayı durdurduğunu, müvekkiline sattığı makinelerle Almanya pazarında gıda işi yapan bir başka satıcı için "Ranan markalı" vakumlu ambalajlar içerisinde yufkaları üretmeye başladığını, ürünler incelendiğinde, "Rentat" markası ile üretilen ürünlerin, müvekkiline ait "Renan" markası ile üretilen ürünlerle ölçü-renk ve tasarım olarak bire bir aynısı/kopyası/takliti olduğunun kolaylıkla görüleceğini, davalı şirketin, "Renan Markası ve özel Ambalajının" Avrupa ülkelerindeki Türk marketlerinden alışveriş yapan Türkler ve yabancılar nezdinde tanınmıslığından yararlanmak üzere bu yöntemi seçtiğini, müvekkili şirketin Türkiye'de tescilli markası olmadığı gerekçesiyle ihtiyati tedbir isteminin reddedildiğini, bu nedenle müvekkil şirketin Türkiye'de tescilli markası olmaması ve tanınmış bir marka olduğu iddiasını kanıtlayabilme şansı bulunmadığı için TTK'nun haksız rekabeti düzenleyen hükümlerine dayanılarak huzurdaki davacının açıldığını ileri sürerek, haksız rekabetin tespitine, haksız rekabetin men'ine, haksız rekabet sonucu ortaya çıkan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, hazır yufka üretiminde kullanılan müvekkil şirkete ait 9 farklı türde, 11 farklı markada toplam 13 adette ve 28.250 YTL değerindeki makinelerin davalı şirketten alınarak müvekkiline teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 01.10.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını ıslah etmiştir.

Davalı ve karşı davacı vekili, sözleşmenin karşılıklı edim yükleyen bir ilişki doğurduğunu, davacı edimini yerine getirmişse makinelerini talep etmesi gerektiğini, davacının böyle bir talebinin hiç olmadığını, müvekkilinin ücret vermeden depoladığı makineleri bahane edip üretimi bloke etmek istediğini, davacının mallarını her aşamada alacağını gayet iyi bildiğîni, davacının mallarını almayarak vedia olarak bıraktığını kabul ettiğini, sözleşme gereği mallan teslim alması gereken zamanın belirlendiğini, ancak almakta direnim içerisinde olduğunu, teslim alınması gereken malların teslim alınmaması nedeniyle müvekkilince işyerinde kapalı alanda muhafaza edilmek zorunda kaldığını, RENAN markasının tescil işlemleri devam eden bir Türk markası olduğunu, bu nedenle davanın, markaların adına tescilli olan hak sahiplerinin açması gerektiğini, davanın müvekkil şirkete açılmış olması nedeniyle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, müvekkili adına tescil başvurusu yapılmış oian "RENTAT" ibareli markanın, kendi markasını yanıltma ve tüketiciyi iğfal ettiği iddiasında bulunulduğunu, Rentat'ın, Renan ile karışmasını kabul etmenin de mümkün görülmediğini savunarak, davanın reddini istemiş, karşı dava olarak ise, müvekkili yedinde bulunan ve teslim alınmayan her bir parça malın günlük muhafaza giderlerinin dava tarihine kadar olan kısmı için şimdilik 500 YTL muhafaza giderinin davacı/karşı davalıdan tahsilini, malların fiilen teslim alınıncaya kadar günlük İşleyen muhafaza giderlerinin tahsiline karar verilmesini talep dava etmiştir. Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda, taraflar arasındaki 06.11.2002 tarihli sözleşmenin 5.maddesi ile davacı şirketin davalıya bedel ödeyerek davalı mülkiyetinde olan yufka üretim makinelerinin mülkiyetini kazanılacağı, davacının sözleşme konusu bedeli ödediği, sözleşmenin 5 ve devamı maddelerine göre alacaklı davacının temerrüdünün belirlenemesi gerektiği, davalının anılan maddedeki açıklamada ifade edilen detaylı dokümantasyonu davacıya teslim ettiğini iddia edip bu konuda hiçbir delil sunmadığı, dokümantasyonun teslim edilmemesi nedeniyle temerrüde düşmeyen davacının belirtilen malların mülkiyetini kazandığı, davalı iş yerinde bulunan yufka üretiminde kullanılan cins ve değerleri belirtilen malların teslimini talep etmesinde haklı olduğu, davacının malları teslim almamakta tümerrüde düşmediğinden,davalının muhafaza bedelide talep edemeyeceği, önce malların teslimine hazır olduğunu savunan davalının sonradan malların çoğunun yufka üretiminde kullanılmadığını ilişkin savunmasının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacının haksız rekabete ilişkin davasının 13.03.2008 tarihi itibariyle,Uniblock Zanotti Marka soğuk hava deposu ve Uğur Marka Derin dondurucunun teslimine ilişkin davasının talebi gibi 25.03.2008 tarihi İtibariyle HUMK'nun 409.maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına, malların teslimine ilişkin davasının kısmen kabulüne, kanıtlanamayan karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1.HUMK'nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 ncü madde hükmüne göre,miktar veya değeri 1.000 YTL'nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 21.7.2004 hüküm tarihi itibariyle kesindir. Davalı/karşı davacı vekili, karşı davasında 500 YTL muhafaza giderinin tahsilini talep etmiş, mahkemece karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda yapılan anılan değişiklikten sonra, 01.01.2008 tarihinden itibaren temyiz sınırı 1.250 YTL'na yükseltilmiş olup, mümeyyiz vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Aynı vekilin asıl davaya ilişen temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmemesine, işlemden kaldırılan davaların yasal süre içerisinde yenilenmemesi halinde mahkemece ek kararla açılmamış sayılmasına karar verileceğinin tabii bulunmasına göre davalı/karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.