11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2011/2896 E. , 2012/9020 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 tarih ve 2010/536 - 2010748 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalı şirket aleyhine açılan davada Bochum Asliye Mahkemesi'nce 10.225,84 Euro ana para ile faizinin müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek,kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yabancı mahkemece usulüne aykırı bir şekilde gıyapta hüküm kurduğunu, HUMK 17. maddesindeki kesin yetki uyarınca davanın şirket merkezinin bulunduğu yerde açılması gerektiğini,
TTK’nun 405. maddesi gereğince ortakların şirkete sermaye olarak verdikleri şeyi geri isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının yabancı mahkeme tarafından usulüne uygun olarak çağrıldığı, kararın davalıya tebliğ edildiği, MÖHUK 54/1-ç maddesine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, kararın tenfizine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Ancak, mahkemece maktu vekalet ücretine ve harca hükmedilmek gerekirken, nispi vekalet ücreti ve harca hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.