11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/03/2011 tarih ve 2010/683-2011/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın Türkiye’den Fransa’daki alıcısına teslim edilmek üzere davalı tarafından taşındığını, araca alınan kaçak yolcuların bir kısım emtiayı hasara uğrattığını, alıcının hasarlı emtiayı kabul etmediğini, müvekkilinin bu amaçla sigortalısına ödediği 5903 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taşınan emtianın tam ve hasarsız şekilde alıcısına teslim edildiğini, alıcının malı teslim alırken hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, bu nedenle TTK’nun 772. maddesine göre malların hiçbir kusurunun bulunmadığının alıcı tarafından kabul edilmiş sayılacağını, müvekkiline süresinde yapılmış bir tespit ve ihbarın bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre, daha evvel bilirkişilerce belirlenen 5367,20 Euro mal bedeline sigortalının elde edeceği kar miktarı dahil edilmeksizin bu bedelden % 20 sovtaj tenzili yapılmak suretiyle elde edilen 4293,76 Euro zararın kur karşılığı olan 5366,60 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne, kabul edilen bedele dava tarihinden itibaren değişen oranda reeskont faizi yürütülmesine karar verilmiştir.

Davalı vekili; kararı temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.