7. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.03.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi. Muhalif KARŞI OY

1.Sanık hakkında 1632 sayılı yasanın 81/1. maddesine göre dava açılmış olup bu maddedeki müeyyide 10 yıla kadar ağır hapis cezasıdır. Dava açıldığı tarihte görev askeri mahkemenin görevinde olduğundan dolayı iddianame ile askeri mahkemeye dava açılmış bilahare 05.07.2006 günü yürürlüğe giren 5530 sayılı yasanın 4. maddesi ile değişik 353 sayılı yasanın 13. maddesi uyarınca askeri mahkemenin görevi sona erdiğinden görevsizlik kararı ile dosyası İzmir Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiş ise de; Suç tarihinde sivil mahkemeler görevli olsaydı cezanın nevi ağır hapis olduğu, ayrıca askeri mahkemenin heyet mahkemesi olduğu dikkate alınarak davaya bakma görevi ağır ceza mahkemesine aittir. Şu anda bu tür suçlar asliye ceza mahkemesinin görevinde ise de suç tarihinde izah edilen nedenlerle askeri mahkeme ve ağır ceza mahkemesinin heyet mahkemesi ve sanığın heyet mahkemesinde yargılanması sanık lehine olacağı düşüncesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği,

2.Suç tarihine göre 1632 sayılı yasanın 81/1. fıkrasında eyleminin müeyyidesi 10 seneye kadar ağır hapistir, bilahare ağır hapis cezaları hapis cezasına dönüştürülmüştür. 765 sayılı yasa döneminde ağır hapsin asgari haddi 13. maddeye göre 1 yıl olup cezanın nevi hapis cezasına dönüşmekle asgari had 15. maddeye göre 7 gündür. 01.06.2005 te yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın 49/1. fıkrasında ise hapis cezasının asgari haddi bir aydır. Teşdiden üç yıl gibi ağır bir ceza tayin edilirken izah edilen hükümlerden hangisinin asgari haddinin nazara alındığının insan hakları mahkemesinin vicdani ret konusunda Türkiye'yi haksız bulduğu da gözetilerek karar yerinde açıklanmaması, İzah edilen nedenlerle hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kararına katılmıyorum.