7. Ceza Dairesi

İkinci kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesi uyarınca 734 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ve sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına dair Seferihisar İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin 1 1/11/2009 tarihli ve 462330 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezası tutanağının iptaline ilişkin Seferihisar Sulh Ceza Mahkemesinin 29/03/2010 tarihli ve 2010/27 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.10.2011 gün ve 53872 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 gün ve KYB. 2011-374166 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

Muterize ikinci kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27/8. maddesinde yer alan, '"İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin İptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür." şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06/03/2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı kararı nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, başvurunun esastan incelenerek kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Seferihisar Sulh Ceza Mahkemesinin 29.03.2010 gün ve 2010/27 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 17.04.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY 5326 sayılı yasanın 3/a bendi "idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir. Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 38/55 sayılı kararında ehliyetin geri alınması hükmünün temyizi kabil ve Yargıtay denetimine tabi olduğuna dair bir başka Genel Kurul Kararı gerekçe olarak gösterilmiştir. 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 19.maddesi "saklı tutulan hükümler" başlığı altında diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için (a) (b) (c) (d) bentlerinde belirtilen yaptırımlara ilişkin hükümlerin, ilgili kanunlarda bu kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklıdır şeklinde düzenlenmiş, (c) bendinde de "Ruhsat veya ehliyetin geri alınması yer almış olup, kabahatler kanununda düzenlenen başvuru ve itirazla ilgili hükümlerin uygulanmayacağı açıkça belirtilmiştir.

İzah edilen nedenler karşısında 2918 sayılı yasanın 48.maddesi gereği verilen ehliyetin geri alınması yaptırımı temyize tabi olduğundan itirazen incelenemez, itiraz dilekçesi de mercide hata kabul edilerek Yargıtay 7.Ceza Dairesine gönderilmesi gerekirdi. Bu nedenle de yerel mahkeme hükmü kesinleşmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği kanaatiyle çoğunluğun kabul ve sonuç olarak da bozma kararına katılmıyorum.