9. Ceza Dairesi

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yönünden; katılan mağdur vekilinin kanuni süresinden sonra temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) müdafiinin temyiz isteği yönünden; SSÇ hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/4 Karar sayılı kararı ile ; SSÇ’nin babasına ait fırında işçi olarak çalışan katılan mağdurun fırına ait depoda dinlendiği sırada SSÇ'nin katılan mağdurun yanına gelerek cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği, katılan mağdurun kabul etmemesi üzerine elindeki kağıt parçasını yakarak katılan mağdurun yüzüne tuttuğu, pantolonunu çıkardığı, katılan mağdura zorla cinsel istismarda bulunduğu şeklinde kabul edilen olayda çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve ikinci fıkrasının son bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurun anüsündeki bulgular nedeniyle istismara uğradığının sabit olduğunu ancak bu eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığını, aradan on beş gün geçmesine rağmen katılan mağdurun makatından halen kan gelmesinin SSÇ’nin yaşı ve fiziksel özellikleri nedeniyle abartılı bir durum olduğunu, katılan mağdurun yaşça büyük biri tarafından istismar edildiğini ve bu durumu gizlemek için SSÇ’ye suç isnadında bulunduğunu, bağırması halinde fırın çalışanlarının duyabileceğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Katılan mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle Baro tarafından vekil olarak tayin edilen Av. ...'nın 13.01.2015 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü süresi içerisinde temyiz etmediği, hükümden sonra 15.07.2015 tarihinde vekillikten çekildiğine dair dilekçe sunduğu, Yargıtay Başkanlığı kapatılan 14. Ceza Dairesinin 08.03.2018 tarihli yazısına istinaden İlk Derece Mahkemesince katılan mağduru temsilen yeniden görevlendirilen Av. ...'nun karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 16.03.2018 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşıldığından süresinde olmayan temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan SSÇ hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 ve anılan Kanun'un uygulanmasına dair yönetmeliğin 20 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu gözetildiğinde SSÇ hakkında anılan rapor aldırılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

A.Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/4 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/4 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.