11. Ceza Dairesi

Temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin, hükmün gerekçesine ve yapılan uygulamaya göre, “213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki hali ile 359/b-1 maddesi” yerine adı geçen yasa ile değişik maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş ve aynı şekilde gerekçeli karar başlığında 2004 olarak eksik biçimde gösterilen suç tarihin de düzenlenen son fatura tarihi itibari ile 31.10.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenleyen sanık hakkında ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 ve 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın cezasının paraya çevrilip ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.