11. Ceza Dairesi

Resmî belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/01/2012 tarihli ve 2011/20079 soruşturma, 2012/180 esas, 2012/80 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170 ve 174/1-b maddelerine uygun bulunmadığından bahisle iadesine dair, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2012 tarihli ve 2012/7 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2012 tarihli ve 2012/202 değişik iş sayılı kararı ve tüm dosya kapsamına göre. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir sucun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında,

Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, müştekinin kaybettiğini beyan ettiği ve ele geçmeyen sürücü belgesi ile ilgili ne şekilde sahtecilik yapıldığı araştırılmaksızın ve bu haliyle söz konusu belgenin iğfal kabiliyeti belirlenmeksizin, sürücü belgesini ibraz edenin kendisi olmadığına ilişkin adı geçen şüphelinin beyanı karşısında yalnızca müştekinin beyanı ile yetinildiği, sadece bulunan bir belgenin kullanılması halinde resmî belgede sahtecilik suçunun oluştuğunun kabulünün mümkün olmadığı, bu kapsamda ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın reddedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10.04.2012 gün ve 20126007/21517 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2012 gün ve KYB.2012112034 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İddianamenin iadesi müessesesi; 5271 sayılı CMK’nın 174. maddesinde düzenlenmiş olup, anılan maddenin (5) numaralı fıkrasında; iade kararına karşı Cumhuriyet savcısının itiraz yasa yoluna başvurabileceği ve aynı Yasanın “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinin 1. fıkrasında ise itiraz yasa yoluna tabi kararlara karşı kararın öğrenilmesinden itibaren yedi gün içinde başvurunun yapılması gerektiği hüküm altına alınmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/01/2012 gün ve 2011/20079 soruşturma, 2012/180 esas, 2012/80 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170 ve 174/1-b. maddelerine uygun bulunmadığından bahisle iadesine dair, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2012 gün ve 2012/7 sayılı kararına karşı Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca yasal yedi günlük süresinden sonra 06/02/2012 havale tarihli yazı ile itirazda bulunulduğunun belirlenmesi karşısında, anılan karara karşı itirazın öncelikle süre yönünden reddi yerine işin esasına girişilerek, yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu hukuka aykırılık nedeniyle de CMK’nun 309. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.