8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 54 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Salihli(Kapatılan) 2.

Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli ve 2013/25 Esas, 2013/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

C. Salihli 5.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20.(Kapatılan) Ceza Dairesinin 06.01.2020 tarihli ve 2017/2500 Esas, 2020/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında aynı suçtan dolayı başka dava olup olmadığının araştırılması ve ısrar şartının gerçekleşmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. Salihli 5.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında yargılamanın durmasına karar vererek, denetimli serbestlik tedbiri infazının devamına karar vermiştir.

F. Salihli 5.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 24.06.2022 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

G. Sanığın denetim süresi içinde 30.01.2023 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan verilen 12.09.2023 tarihli mahkûmiyet kararının 12.09.2023 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/610 Esas, 2023/748 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, lehine hükümler uygulanması için kararın temyizinin gereğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Sanığın Salihli ilçesi ... sayılı yerde faaliyet gösteren Oto Aksesuar isimli iş yerini çalıştırdığı, sanığın esrar maddesi kullanıcısı olduğu, 17.11.2012 tarihinde, sanığın iş yerinde sistem tamircisi olan ...'in sanığın iş yerine gelen bir şahıs ile birlikte iş yerinden çıktığı, bu şahsın gazete kağıdına sarılı esrar maddesini sanığa götürmesi için ...'e verdiği, ...'in bu maddeyi cebine koyduğu, yaya olarak iş yerine döndüğü sırada kolluk görevlilerince durdurulduğu, ...'in bu maddeyi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği, ele geçen maddenin dosyada bulunan tartım ve ekspertiz raporlarına göre, 1 gram, kurutulmuş esrar maddesi olduğunun belirtildiği, söz konusu maddenin adli emanetin 2012/1012 sırasına kaydedildiği, sanığın alınan savunmasında olayı doğruladığı, esrar maddesi kullandığını, olay günü iş yerine açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği bir şahsın geldiğini, 10 TL karşılığında anlaştıklarını, iş yerinde sistem tamircisi olan ...'e bu şahıs ile gitmesini, ondan alacağı nesneyi kendisine getirmesini söylediğini, bu şahsın kendisinin esrar içicisi olduğunu bildiği için esrar satmaya geldiğini beyan ettiği, sanık hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri verildiği, sanığın verilen tedaviye uymadığı bildirilerek kovuşturmaya devam edildiği, cezalandırıldığı bozma kararı doğrultusunda Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/97 Esas sayılı dosyası kapsamında, sanık hakkında yürütülen kovuşturma dosyasında sanık hakkında yargılamanın durmasına kararı verildiği ve kararın kesinleştirildiği, akabinde sanık hakkındaki kararın Salihli Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne sevk edildiği, Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 24.08.2021 tarih ve 2020/616 sayılı yazısı ile şüphelinin uyuşturucu - uyarıcı madde kullanmaya devam ettiğinin tespit edilmesi nedeniyle denetim dosyasının kapatıldığı, sanığın böylelikle uyuşturucu - uyarıcı madde kullandığı, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında uyap'a kayıtlı entegrasyon kayıtları ile sicil kaydı birlikte incelendiğinde; ayı suçtan açılmış başka davanın olmadığı görülmekle sanığın "Kullanmak İçin Uyuşturucu Madde Bulundurmak" suçunu işlediği sabit görülerek yasal şartları oluştuğundan 6545 sayılı kanunun 85.maddesi ile 5320 sayılı kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve 5 yıllık denetim süresi başladığı, 24.06.2022 tarihinden itibaren başlayan denetim süresinde ihbar eden Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarih, 2023/815 Esas ve 2023/826 Karar sayılı ve 18.05.2023 suç tarihli kasıtlı suçu ve Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarih, 2023/248 Esas ve 2023/610 Karar sayılı ve 30.01.2023 suç tarihli kasıtlı suçu işlediği anlaşılmakla Mahkememiz 16.06.2022 tarih ve 2022/89 Esas ve 2022/474 Karar sayılı dosyasından verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği için, bu durumda, uyuşturucu madde kullanma suçları için özel bir düzenleme olması nedeniyle, aynı Kanun'un dördüncü fıkrasında belirtildiği üzere; Sanığın erteleme süresi zarfında;

a)Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, Hâllerinde hakkındaki hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde işlediği "6136 sayılı Kanun'a muhaletefet" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle, şartları oluşmadan hükmün açıklanmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

Başkaca yönleri incelenmeyen Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/610 Esas, 2023/748 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.