11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/45 Esas, 2015/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanununa aykırılık suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2019/1343 Esas, 2022/10287 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/251 Esas, 2023/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçu için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 13.03.2015 tarihli mahkumiyet kararından hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/251 Esas, 2023/195 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.