11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/118 Esas, 2017/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) fıkrası uyarınca verilen beraat kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2017/17405 Esas, 2022/7333 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2022/522 Esas, 2024/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca dava zamanaşımı gerçekleştiğinden düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme kararının yerinde olmadığına, cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2022/522 Esas, 2024/44 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.