11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/537 Esas 2015/783 Karar sayılı sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.11.2022 tarihli ve 2020/5742 Esas, 2022/18186 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı “mühür bozma“ suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası; Konya Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Soruşturma Bürosu'nun 24.03.2023 tarih ve 2023/13464 sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

4.Bozma sonrası yapılan yargılamada; Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/300 Esas 2023/870 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; olağanüstü zamanaşımı hükümlerinin uygulanması gerekirken; olağan zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin önceki mahkumiyet tarihi olan 24.11.2015 tarihinden son hüküm tarihi olan 07.12.2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmış, hükmün doğru olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/300 Esas 2023/870 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle doğru hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.