11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul 21.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/447 Esas ve 2014/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, kimliğini kaybettiği bir dönemde mahkûmiyete konu olayın gerçekleştiğine, eylemin kendisi tarafından gerçekleştirilmediğine, katılan ile görüşmediğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

1.Sanığın "sanalpazar.com" isimli internet sitesine cep telefonu satmak için ilan bıraktığı, katılanın bırakılan telefon numarasından sanık ile iletişime geçerek görüşme yaptıkları, aralarında anlaşmaya varmaları üzerine katılan tarafından sanığın bildirmiş olduğu banka hesap numarasına 600,00 TL paranın gönderildiği, paranın yatırılmasına rağmen cep telefonun gönderilmediği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın, atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Mahkemesince sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.İstanbul 21.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/447 Esas ve 2014/417 Karar sayılı kararında, katılan beyanı, sanık savunması ile dosya kapsamından sanık hakkında atılı suç yönünden mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 21.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/447 Esas ve 2014/417 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.