10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 11.06.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi sonrası davalı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz dilekçesi verilmesi üzerine; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bölge adliye mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez. Dava konusu maddi ve manevi tazminatın her ikisinin de ayrı ayrı 2024 yılı için belirlenen kesinlik sınırının (378.290,00 TL) altında kaldığından bahisle, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, söz konusu ek kararın onanması gerekir. Diğer taraftan katılma yoluyla temyiz dilekçesi veren davalı yönünden yapılan incelemede, davacı vekilinin temyiz istemi kesinlik nedeniyle reddedildiğinden, davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin de reddine karar vermek gerekir.