7. Ceza Dairesi

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa aykırılık suçundan sanık ...'ın, aynı kanunun 67/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1.maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5271 sayılı kanunun 231/8.maddesi uyarınca 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2009 tarihli ve 2008/484 esas, 2009/57 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24.07.2009 gün ve 41335 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2009 gün ve KYB. 2009-188304 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı eylemin, yerleşim yeri konusunda gerçeğe aykırı beyanda bulunmak olduğunun sabit olması ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 68.maddesinin 1. fıkrasının c bendinin ikinci cümlesi kapsamında kalması ve bu maddede yer alan, "Bu Kanuna göre; ... c) Mülkî idare amirince bu kanunun 50 nci maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen kişilere 250 YTL, gerçeğe aykırı beyanda bulunanlara 500 YTL idari para cezası verilir.", şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın eyleminin suç olmayıp anılan madde uyarınca idari para cezasını gerektiren kabahat olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın ilgili mülki amirliğe gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2-76 Esas, 2010/77 sayılı kararında da belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hallerde, henüz hukuken varlık kazanmamış ve olağan yasa yolu ile denetlenmemiş mahkumiyet kararının içeriği ile ilgili olarak kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağı gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 22.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.