12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacı asile yapılan kesinleşme şerhine ilişkin tebligatın geçersiz olduğuna, davalı hazine lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve davanın kabulü gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/67 Esas 2013/82 Karar sayılı dosyası kapsamında; davacının çocukların cinsel istismarı suçundan 08.02.2012-15.05.2012 tarihleri arasında 97 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.02.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün 17.04.2020 tarihinde davacı asile tebliğ edildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca belirtilen hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedien davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kesinleşme şerhli beraat hükmünün davacı asile 17.04.2020 tarihinde tebliğ edildiğinden dava açma süresi 3 ay olarak belirlenmiş ise de hem beraat hükmünde hem de kesinleşme şerhinde CMK'nın 141/2. ve 232/6. maddelerinde belirtildiği şekilde başvuru mercii ve başvuru süresinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında dava açma süresinin beraat hükmünün kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğu, her halde davanın beraat hükmünün kesinleşme tarihi olan 04.02.2020 tarihinden itibaren 1 yıl geçtikten sonra 16.03.2021 tarihinde açılması nedeniyle süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken 3 aylık sürenin geçmesi nedeniyle reddine verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının süresi içinde açılmadığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.