27. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talepli davada mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede;

Davacı vekili özetle; müvekkili ile davalı arasında hizmet binası yapımına ilişkin 02.01.2013 tarihli sözleşmenin akdedildiğini, inşaatın 20.09.2014 tarihinde tamamlanıp teslim edileceğini, davalı tarafın düzenlediği 08.01.2016 tarihli, 14 numaralı kesin hakedişte haksız olarak 122.812,55 TL gecikme cezası kestiğini, cezanın dayanaksız olduğunu, 15.01.2016 tarihli dilekçeyle kesilen cezanın ve fiyat farklarının ödenmesi talep edilmiş ise de, cevap alınamadığını, müvekkilinin inşaatın yapımını üstlendiğini, elektrik tesisi işinin dava dışı ... A.Ş. (...) tarafından yüklenildiğini, elektrik OG projelerinin onaylanması için gerekli eksikliklerin davalı tarafça tamamlanması, elektrik direk yerlerinin değiştirilmesi, direk ve trafo arasına döşenecek yer altı kablo işlemlerinin tam ve zamanında ifa edilmemesi, ... ve ...'a ait fiberoptik kabloların ve yüksek gerilim hatlarının inşaat sahası dışına çıkarılmasının uzaması, trafonun davalı tarafça elektrik şirketine geç teslim edilmesi, davalı kontrollük makamının elektrik bağlanmadan cihazları test etmemesi nedenleriyle geçici kabulün yapılamadığını, davalı ve ...'ın edimlerini ifa etmemeleri nedeniyle dava konusu edilen gecikme cezalarının kesildiğini, fiyat farklarının ödenmediğini, ayrıca belediyenin yol asfaltlama çalışmalarından dolayı yol kotlarını yükseltmesi, kot farklılığından ötürü verilen otopark girişi ve perde kotlarının değişmesi nedeniyle revize planların yapılarak zamanında müvekkiline teslim edilmemesi nedeniyle de idarenin kusurlu olduğunu, fiyat farklarının ödenmesi gerektiğini öne sürerek 122.812,55 TL alacağın faiziyle tahsiline karar verilmesini dava etmiş; talebini açıklayarak kısmi ıslah ile 196.217,48 TL gecikme cezası ile 120.000 TL fiyat farkı olarak artırmış, bakiye harcı ikmal etmiştir.

Davalı vekili özetle; iş bitim tarihinin 19.02.2014 olduğunu, idare kaynaklı nedenlerle iş bitiminin 20.09.2014 tarihine ötelendiğini, kesin hakedişin 11.01.2016 tarihinde onaylandığını, davacının 19.02.2014 tarihinden itibaren faiz istemesinin hukuka aykırı olduğunu, 14 nolu hakedişten yapılan kesintinin geçici kabulde tespit edilen eksik ve ayıplı imalatların belirtilen sürelerde giderilmemesi nedeniyle hesaplanan 77 gün karşılığı 42.680,07 TL'yi de içerdiğini, müvekkili ile ... arasında bir sözleşme bulunmadığını, ihale dokümanları arasında yer alan trafo projesinin davacının yüklendiği imalatlara dahil olduğunu, davacının kararlaştırılan trafo imalatına sözleşme teslim süresine kadar hiç başlamadığını, dava dilekçesinde belirtilen yol asfaltlama ve kot farklarından kaynaklanan gecikmeler nedeniyle davacıya halihazırda 166 gün süre uzatımı verildiğini, buna rağmen davacının işi süresinde bitirmediğini, geçici kabul ile belirlenen eksikliklerin 35 gün içerisinde davacı yüklenici tarafından giderilmesinin kararlaştırıldığını, ancak 77 gün gecikme sonrasında eksikliklerin giderilebildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince özetle; sözleşmeye konu inşa işi kapsamında yapılan 630 KVA Modüler Beton Köşk Trafo Merkezinin geçici kabulünün yapılması için davalı tarafça 12.12.2014 tarihinde dava dışı ...'tan talepte bulunulduğu, ...'ın trafo merkezinin geçici kabulünü 23.12.2014 tarihinde yaptığı ve 06.03.2015 tarihinde onayladığı, trafo binasına ilişkin imalatların bedellerinin taraflar arasında düzenlenen 05.12.2014 tarihli 13 numaralı hakedişle yükleniciye ödendiği, trafo merkezinin geçici kabul itibar tarihinin 12.12.2014 olması sebebiyle yükleniciye bu tarihe kadar süre uzatımı verilmesi gerektiği, bu nedenle yükleniciye 03.09.2014 - 12.12.2014 dönemi için fiyat farkı ödenmesi gerektiği, davalının 9, 10 ve 11 numaralı hakedişlerden yaptığı gecikme cezası kesintisini 14 numaralı kesin hakediş raporuyla davacı yükleniciye iade ettiği ve bu hakedişle 122.812,55 TL gecikme cezası kestiği, 122.812,55 TL tutarındaki gecikme cezasının geçici kabul eksikliklerinin verilen sürede ikmal edilmemesi nedeniyle 77 gün için hesaplanan 42.680,07 TL gecikme cezasını da içerdiği, davacı tarafın 42.680,07 TL kesintiyi talep etmediğı, buna göre davacının talep edebileceği gecikme cezası tutarının (122.812,55 - 42.680,07) hesabıyla 80.132,48 TL olduğu, bilirkişi kurulunun fiyat farkını 75.915,77 TL olarak hesapladığı, davacının dava tarihinden evvel davalıyı temerrüde düşürmediği gerekçesiyle "1-Davanın KISMEN KABULÜ ile,

80.132,48 TL gecikme cezası tutarı ve 75.915,77 TL fiyat farkı tutarı olmak üzere toplam 156.048,25 TL'nin dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, 2-Fazlaya ilişkin talebin reddine," karar vermiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece (03.09.2014-12.12.2014) dönemi ile birlikte (20.09.2014 - 16.03.2015) dönemine ilişkin gecikme cezalarının da ödenmesine karar verilmesi gerektiği, davalı tarafından binaya enerji verilebilmesi için 12.12.2014 tarihinde başvurulduğu, ... tarafından oluşturulan komisyonun 23.12.2014 tarihinde geçici kabul tutanağı düzenlendiği ve bu tutanağın 06.03.2015 tarihinde ... tarafından onaylanması üzerine abonelik sözleşmesi imzalanarak tesise enerji verildiğinin belirtildiği, davalının da trafo merkezine yapılan işlerin bedellerini 13 numaralı hakedişle ödediği, bu durumda davalı ile dava dışı ... arasında yaşanan sorunlar ve sıkıntılar nedeniyle müvekkilinin trafo köşkünü geçici kabule hazır etmesine rağmen geçici kabul için 16.03.2015 tarihine kadar beklemek zorunda kaldığı, trafo merkezinin ... tarafından davalıya geç teslim edilmesi, elektriğin geç verilmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, müvekkilinin sözleşmedeki edimlerini süresinde, tam ve eksiksiz ifa edip, işi 02.04.2014 tarihinde kabule hazır etmesine rağmen ... tarafından elektrik bağlanmadığından cihazların test edilemediği, davalının geçici kabul yapmadığı, müvekkilinin işi teslim etmek için 16.03.2015 tarihine kadar beklemek zorunda kaldığı, müvekkiline 16.03.2015 tarihine kadar süre uzatımı verilmesi gerektiği, 20.09.2014 - 16.03.2015 dönemi için kesilen gecikme cezalarının ve doğan fiyat farklarının müvekkiline ödenmesi gerektiği, bilirkişi kök ve ek raporlarında bu husus tespit edildiği halde mahkemece binanın geç teslim edilmesinde müvekkili kusurlu imiş gibi, bu döneme ilişkin gecikme cezasının iadesine yönelik alacak taleplerinin reddine karar verilmesinin yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğu, mahkemece, davalının 9, 10 ve 11 nolu hakedişlerden toplam 76.680 TL tutarındaki gecikme cezasını 14 numaralı kesin hakediş raporuyla müvekkiline iade ettiği, sonuçta davalı idarenin 14 numaralı kesin hakediş raporuyla müvekkili alacağından toplam 122.812,55 TL gecikme cezası kestiği, ancak talep edilmeyen 42.680,07 TL bu tutardan mahsup edilerek 80.132,48 TL'nin tahsiline karar verildiği, oysa 9, 10 ve 11 numaralı hakedişlerden kesilen toplam 76.680 TL gecikme cezasının 14 numaralı hakediş raporuyla müvekkiline iade edilmediği, bu hususun 14 numaralı kesin hakediş raporu ön kapak hesabından da açıkça anlaşıldığı, 9, 10, 11, 13 ve 14 numaralı hakedişlerden sırasıyla 12.780 TL, 31.950 TL, 31.950 TL, 80.940 TL ve 122.812,55 TL olmakla toplam 238.897,55 TL gecikme cezası kesildiğini, talep edilmeyen 42.680,07 TL düşüldüğünde müvekkiline iade edilecek gecikme cezasının 196.217,48 TL olduğu nedenleriyle kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş PTT Başmüdürlük ve Dağıtım Toplama Merkez Müdürlüğü Hizmet binası yapım işi yer tesliminin 15.01.2013 tarihinde yapıldığı, iş süresinin 400 gün olduğu, sözleşmeye göre iş 19.02.2014 tarihinde müvekkiline teslim edilecek iken işin devamı süresince yükleniciye 3 kez süre uzatımı verilerek toplamda (116+47+50 gün) 213 gün ilave süre verildiği, süre uzatımları dahil iş bitim tarihinin 20.09.2014 olduğu, işin geçici kabulünün 16.03.2015 tarihine sarkmasının ise davacının kusur ve hatalarından kaynaklandığı, davacının 16.03.2015 tarihine kadar inşaat, makine ve elektrik imalatları dahil binayı tamamlayamadığı, verilen süre uzatımları ile beraber işin bitirilmesi gereken 20.09.2014 tarihi ile davacının işi bitirebildiği 16.03.2015 tarihi arasında cezalı çalışma süresi oluştuğu, müvekkilinin 400 günlük işe 213 gün ilave süre verdiği, davacıyı mağdur etmediği, davacının işi süre artışları 613 günde tamamlayamadığı, kendi kusur ve ihmalinden kaynaklanan sebeplerle müvekkilini mağdur ettiği, işin tarihler itibariyle gerçekleşme seviyeleri ve işin tamamlandığı tarihin tespitinde geçerli belgenin taraflarca imzalanan hakkedişler olduğu, verilen süre uzatımlarına göre işin bitirilmesi gereken 20.09.2014 tarihinden önce 03.09.2014 tarihinde düzenlenen 12 numaralı hakediş itibariyle için gerçekleşme oranının % 86,48 olduğu, imalatın yapıldığı dönemde en son 05.12.2014 tarihinde düzenlenen 13 numaralı hakedişe giren imalata göre 24.12.2014 tarihi itibariyle gerçekleşme oranının % 90,72 olduğu, 24.12.2014 tarihinde işin tamamlanma seviyesinden uzak olduğu, ...'ın binaya enerji verme tarihinden bağımsız olarak yüklenicinin verilen tüm süre uzatımlarına rağmen binayı bitiremediği, davacının bu gerçeği ...'ın binaya enerji verdiği geçici kabul itibar tarihi göstererek gizlemeye çalıştığı, ...'ın binaya enerjiyi geç vermesinin davacının kusurundan kaynaklandığı, davacının sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmediği, yüklenicinin geçici kabul yapılması için 16.03.2015 tarihinde dilekçe verdiği, denetim elamanlarınca hazırlanan 20.03.2015 tarihli Geçici Kabul Teklif Belgesi'nde henüz tamamlanmamış eksik imalatlar belirlenerek işin gerçekleşme oranının % 97,91 olarak tespit edildiği ve % 5 yasal sınırlar içinde kaldığı için kabul işlemlerine başlanabileceğinin belirtildiği, davacı tarafından sözleşme kapsamında yapılması gereken imalatların 16.03.2015 tarihi itibari ile dahi %100 oranında tamamlanmadığı, davacının trafoya enerji verilmesinin beklendiği ve 16.03.2015 tarihinde enerji verildiğinden ancak geçici kabule hazır hale geldiği iddiasının gerçeği yansıtmadığı, bilirkişi raporlarında belirtildiğinin aksine geçici kabulün yapılması için ...’ın binaya enerji vermesinin beklenmediği, bilirkişi raporlarına yapılan itirazlarda da binada zaten şantiye elektriği bulunduğunun, tüm kontrol ve testlerin bu enerji ile yapılabileceğinin belirtildiği, 16.03.2015 tarihinden önce geçici kabul dilekçesi verilmesine engel bir durum bulunmadığı, davacı 16.03.2015 tarihinden önce işi tamamladığı hususunda bu tarihten önce dilekçe vermiş olsaydı, müvekkili tarafından mevcut şantiye elektriği kullanılarak işin geçici kabulünün yapılabileceği, ilerleyen süreçlerde ...’ın binaya enerji vermesinin beklenebileceği, müvekkilinin diğer yeni bina yapım işlerinde şantiye elektriği ile geçici kabul iş ve işlemlerini yürüttüğü, ... 16.03.2015 tarihinden önce binaya enerji vermiş olsaydı dahi hakediş tablosundan da görülebileceği üzere sözleşme kapsamında bulunan imalatlar tamamlanmadığı için işin geçici kabulünün yine de yapılamayacağı, davacının kendi kusur ve ihmalinden kaynaklı sebeplerle yapması gereken işleri süresi içerisinde tamamlayamamasına gerekçe olarak binaya enerji verilme tarihini geçici kabul itibar tarihi olarak art niyetli bir şekilde kullanmaya ve ihmalini müvekkiline ve elektrik dağıtım şirketine yükleyerek kapatmaya çalıştığı, trafonun dağıtım şirketi tarafından enerjilendirilmesinin uzamasına ilişkin sürecin davacının kusurundan kaynaklandığı, sözleşme kapsamında yer alan trafo imalatının işin yer tesliminin yapıldığı 15.01.2013 tarihinden iş bitim tarihi olan 19.02.2014 tarihine kadar bina yapım işinden bağımsız olarak yürütebileceği halde yüklenicinin müvekkili ve dağıtım şirketine hiçbir girişim ve başvuruda bulunmadığı, yüklenicinin sorumsuzluk göstererek yasal süreçleri başlatmadığından müvekkili tarafından ...’a işin süre uzatımı dahil iş bitim tarihi öncesinde enerji müsaadesinin yenilenmesi talebinde bulunulduğu ve ... tarafından müvekkiline verilen yazılı cevapta enerji müsaadesinin enerji alınacak noktanın davacı ile müvekkili arasındaki sözleşme eki ihale dokümanında yer alan EU 13 14 15 pafta numaralı trafo uygulama projesi kapsamında yer alan enerji bağlantı noktası ve şartlarıyla aynı olacak şekilde yenilendiği, davacının trafo imalatına ilişkin sözleşmenin yasal süreci içerisinde mevzuat gereği yapılması zorunlu olan enerji müsaadesi başvurusuna, proje onaylatılmasına, imalatın yapılarak enerji verilmesine engel hiçbir husus bulunmadığı, davacının kendi kusur ve ihmalinden kaynaklı sebeplerle, bu süreci işin süre uzatımı dahil bitim süresi olan 20.09.2014 tarihinden bir ay, ilgili dağıtım şirketinden enerji müsaadesinin yenilenmesi tarihi olan 28.08.2014 tarihinden iki ay sonra trafo uygulama projelerinin dağıtım şirketine onaylatılması sürecini başlattığı, başvuru ve imalatları sözleşmede öngörülen sürelerin tamamlanmasından sonra yaptığı, Yapım İşleri Genel Şartnamesinin (YİGŞ) işin süresi ve süre uzatımı başlıklı 29. maddenin 3. Fıkrasında; “(3) İkinci fıkrada belirtilen hallerin mücbir sebep olarak kabul edilmesi ve Yükleniciye süre uzatımı verilebilmesi için, mücbir sebep olarak kabul edilecek durumun;

a)Yüklenicinin kusurundan kaynaklanmamış olması,

b)Taahhüdün yerine getirilmesine engel nitelikte olması,

c)Yüklenicinin bu engeli ortadan kaldırmaya gücünün yetmemesi,

ç)Mücbir sebebin meydana geldiği tarihi izleyen yirmi gün içinde Yüklenicinin İdareye yazılı olarak bildirimde bulunması,

d)Yetkili merciler tarafından belgelendirilmesi, zorunludur” hususlarının düzenlendiği, yine YİGŞ 29.3.a maddesine göre yükleniciye süre uzatımı verilebilmesi için durumun yüklenicinin kusurundan kaynaklanmamasının zorunlu olduğu, somut olayda meydana gelen gecikmelerin yüklenicinin kusur ve ihmalinden kaynaklandığı, yüklenici tarafından yasal hak olarak görülerek haksız yere süre uzatımı talebinde bulunduğundan müvekkilince yüklenici tarafından bu doğrultuda yapılan başvuruların reddedildiği, yine Fiyat Farkı Kararnamesinin 6/10 maddesinin “Sözleşme süresi bitmiş ve idarenin izni ile cezalı çalışılan işlerde, fiyat farkı hesaplanırken süre bitim tarihinde uygulanmakta olan (Pn) değeri ile cezalı çalışılan süredeki (Pn) değerinden düşük olanı esas alınır.” hükmü gereğince 14 numaralı kesin hakkedişte işin bitim tarihi olan 20.09.2014 tarihindeki Pn değerinin esas alındığı, trafo ve ...'ın enerji verme sürecinin gecikmesinin yüklenicinin kusurundan kaynaklandığı için yükleniciye süre uzatımı verilemeyeceği, bilirkişi raporlarında yüklenicinin 16.03.2015 tarihine kadar süre uzatımı almış varsayımıyla yapılan fiyat farkı hesabının hatalı olduğu, bilirkişi raporlarında 13 ve 14 numaralı hakedişler için fiyat farkı hesaplandığı, oysa 14 numaralı hakedişte her iki hakediş için fiyat farkı hesaplanmış olduğu, bilirkişi raporlarında müvekkili tarafından hiç fiyat farkı ödenmemiş gibi işlem yapıldığı, hesaplanan fiyat farkının tamamının yüklenici davacıya ödenmesi gerektiğini belirttiği, bilirkişi raporunda yeniden hesaplanan 13 ve 14 numaralı hakkediş tutarı için 14 numaralı kesin hakedişte müvekkilince hesaplanan fiyat farkının, 14 numaralı kesin hakkediş fiyat farkı hesap tablosunda gösterildiği, bilirkişi raporunda fiyat farkı hesabında 13 ve 14 nolu hakkedişler için toplam 499.563,45 TL (An) değerine karşılık toplam 82.556,89 TL fiyat farkı hesabından, 14 nolu hakkedişte yaklaşık An değerine karşılık gelen müvekkilince hesaplanan ve hakedişte yükleniciye ödenen Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları için toplam 71.646,64 TL fiyat farkının mükerrer ödemeye sebebiyet verdiği, yani bilirkişi hesabına göre ilave fiyat farkı hesabının 82.556,89 – 71.646,64 = 10.910,25 TL olması gerektiği, sonuç olarak yüklenicinin kendisine verilen 3. süre uzatımı ile belirlenen iş bitimi 20.09.2014 tarihinde işi bitirememesinin kendi kusurundan kaynaklandığı, trafonun inşası ve ...'ın binaya enerji verme sürecinde yaşanan gecikmelerinin yükleniciden kaynaklandığı, verilen 213 gün süre uzatımına ilave süre talebinde bulunulamayacağı, işin bitirilmesi gereken 20.09.2014 tarihi ile yüklenicinin işi bitirdiği 16.03.2015 tarihi arasında kesilen gecikme cezalarının sözleşmeye uygun olduğu nedenleriyle mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talepli olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İnceleme, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 355. madde uyarınca istinaf nedenleriyle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Somut olayda davacı yüklenici, davalı iş sahibi olup, taraflar arasında Kahramanmaraş PTT Başmüdürlük ve Dağıtım Toplama Merkez Müdürlüğü Hizmet Binası Yapımına ilişkin 02.01.2013 tarihli eser sözleşmesinin akdedildiği çekişmesizdir.

Yaklaşık 3.585 m² toplam inşaat alanı üzerinden 2. bodrum + 1. bodrum kat + zemin kat + 1. Kat + 2. Kattan oluşan betonarme karkas bina işinin anahtar teslim 3.550.000 TL + KDV götürü bedelle yapılması, YİGŞ'in sözleşmenin eki olduğu, iş yeri teslim tarihinden itibaren 400 gün içerisinde tamamlanarak geçici kabule hazır hale getirilmesi, yükleniciye fiyat farkı verilmesi, süre uzatım halleri hariç yüklenicinin işi sözleşmeye uygun olarak süresinde bitirmediği taktirde gecikilen her gün için sözleşme bedelinin onbinde üçü oranında gecikme cezası uygulanması hususlarının kararlaştırıldığı, sözleşmenin eki olan ve yüklenici tarafından imzalanan pursantajda beton köşk binası yapımının elektrik tesisat işi kapsamında yer aldığı, "36 kV beton köşk binası" imalatının 05.12.2014 tarihli 13 numaralı hakedişe girdiği, beton köşk binasının tamamlandığı ve bedelinin yükleniciye ödendiği, taraflarca düzenlenen 9, 10, 11 ve 13 numaralı hakedişlerde sırasıyla 12, 30, 30 ve 76 gün için yine sırasıyla 12.780, 31.950, 31.950 ve 80.940 TL olmak üzere toplam 157.620 TL gecikme cezası kesintisi yapıldığı, 12 numaralı hakedişte ise, 39 gün karşılığı 41.535 TL gecikme cezasının yükleniciye iade edildiği, bu itibarla kesin hakedişe kadar 116.085 TL gecikme cezası kesilmiş olduğu, 07.08.2015 tarihli 14 numaralı kesin hakedişte ise, 424.689,64 TL fiyat farkı da verilmek suretiyle yükleniciye ödenecek tutarın 591.495,68 TL olarak belirlendiği, yüklenici tarafından ihtirazi kayıtsız imzalandığı, ancak davalı tarafça hakedişte düzeltme yapıldığı, sair hususlarla birlikte fiyat farkının 307.309,38 TL'ye indirildiği, 122.812,55 TL gecikme cezası ve 5.000 TL nefaset kesintisi yapıldığı, yükleniciye ödenecek tutarın 325.174,43 TL olarak belirlendiği, hakedişin 08.01.2016 tarihinde onaylandığı ve yüklenicinin YİGŞ hükümleri gereğince süresinde ve usulüne uygun olarak davalıya verdiği 15.01.2016 tarihli dilekçesinde gecikme cezasına itiraz ettiği, fiyat farkı ödenmesini talep ettiği, dosya kapsamındaki belgelerden 14 numaralı kesin hakedişte süre uzatımlarıyla belirlenen iş bitim tarihi olan 20.09.2014 ile geçici kabul itibar tarihi 16.03.2015 döneminde 177 gün için toplam 196.217,48 TL gecikme cezası ve yine geçici kabul eksikliklerinin tamamlanması için verilen sürede eksikliklerin giderilmemesi nedeniyle 77 gün için 42.680,07 TL olmakla toplam 238.897,55 TL gecikme cezası hesapladığı, 238.897,55 TL gecikme cezası toplamından belirtilen 13 numaralı hakediş dahil daha önce kesilmiş olan toplam 116.085 TL gecikme cezasının mahsubuyla bakiye 122.812, 55 TL gecikme cezasının düzeltme ile 14 numaralı kesin hakedişe yazıldığı anlaşılmıştır.

Sözleşmenin ifası aşamasında davalı idareden kaynaklanan nedenlerle verilen süre uzatımlarıyla işin teslimi gereken tarihin 20.09.2014 gününe ötelendiği, bu tarihten sonra 12.12.2014 tarihinde trafo binasının kullanımına onay verilmesi, davacı yönünden teslimi gereken tarihi ötelemeyeceği, bu nedenle dosya kapsamı itibariyle davacı yüklenicinin 20.09.2014 tarihinden itibaren cezalı çalıştığının kabulü gerekeceği, davalı iş sahibi tarafından sözleşmeye uygun olarak gecikme cezası uygulandığı, cezalı çalışılan süre içerisinde, davalı tarafça verilmiş olan fiyat farkı haricinde ayrıca fiyat farkı talep edilmesinin mümkün olmadığı dikkate alınarak davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 madde gereğince esastan reddine; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, mahkeme kararının HMK 353/1.b.2 madde gereğince kaldırılmasına, davanın reddine dair yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.

1.) Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 madde gereğince esastan reddine,

2.) Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne,

3.) Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 02/06/2022 tarih ve 2017/514 E-2022/417 K Sayılı kararının HMK 353/1.b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

4.) Davanın reddine,

5.) Alınması gereken 427,60 TL karar ve ilam harcının davacı tarafça yatırılan 2.097,34 TL peşin harç ve 3.303 TL tamamlama harcı toplamı 5.400,34‬ TL'den mahsubu ile artan 4.972,74 TL harcın talep halinde davacıya iadesine,

6.) Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

7.) Davalı tarafından yapılan yargılama gideri bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

8.) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 50.594,80 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

9.) HMK 333. madde gereğince, taraflarca yatırılan gider ve delil avansının kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ilk derece mahkemesince ilgili tarafa iadesine, İstinaf İncelemesi Yönünden:

10.) İstinaf eden davacıdan alınması gereken 427,60 TL istinaf karar harcının yatırılan 2.681,16 TL'den mahsubu ile artan 2.253,56‬ TL harcın talep halinde davacıya iadesine,

11.) Davalı tarafından yatırılan 10.659,66 TL istinaf karar harcının talep halinde kendisine iadesine,

12.) Davacı tarafından yapılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

13.) Davalı tarafından yatırılan 220,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK 362/1-a madde gereğince KESİN olmak üzere 30.12.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.