7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı, Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 28.09.2011-B. 13.4 BÖM. 1.15.00.00/660/6954-1025766041 sayılı kararının iptali ile asıl işverenle sözleşmeye dayalı hukuki ilişkinin geçerli olduğunun ve muvazaanın olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı Bakanlık vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 Sayılı Kanun’un 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesidir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3/2.maddesinde “Bu Kanunun 2'nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesini bulunmaktadır.

Yasanın açık hükmü karşısında Mahkemenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 Sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesi çerçevesinde düzenlenen İş Müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.