8. Ceza Dairesi

Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/353 Esas, 2022/486 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan basit yargılama usulüne göre yapılan yargılama neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, anılan hükme karşı şikayetçi tarafından yapılan itirazın Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2023 tarihli kararıyla kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2023/8185 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87752 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87752 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 13/09/2022 tarihli ve 2021/1083 soruşturma, 2022/224 esas, 2022/200 numaralı iddianamenin, Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2022 tarihli ve 2022/196 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kabul edildiği, anılan Mahkemenin 20/09/2022 tarihli tensip zaptında yargılamanın basit yargılama usulüne göre yapılmasına ve müştekiye davetiye tebliğ edilip beyanlarını yazılı olarak bildirmesi, bu süre sonunda duruşma yapılmaksızın karar verilebileceğinin ihtar olunmasına karar verildiği, mahkeme kararında belirtilen ihtarın müştekiye 10/10/2022 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu Mahkemenin 03/11/2022 tarihli kararının 21/11/2022 tarihinde müştekiye tebliğ edilmesini takiben, müşteki tarafından süresi içerisinde 25/11/2022 tarihinde anılan karara karşı itiraz edildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 252/2. maddesinde yer alan düzenleme karşısında, hükmü veren Mahkeme tarafından itiraz üzerine duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği cihetle, itiraz merciince itirazın kabulüne ve duruşma açılarak yargılama yapılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.5271 sayılı Kanun'un "Basit yargılama usulü" başlıklı 251/2. maddesi; "(2) Basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verildiği takdirde mahkemece iddianame; sanık, mağdur ve şikâyetçiye tebliğ edilerek, beyan ve savunmalarını on beş gün içinde yazılı olarak bildirmeleri istenir. Tebligatta duruşma yapılmaksızın hüküm verilebileceği hususu da belirtilir. Ayrıca, toplanması gereken belgeler, ilgili kurum ve kuruluşlardan talep edilir." şeklinde, aynı Kanun'un 260/1. maddesi; "Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." şeklinde düzenlenmiştir.

2.İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 13.09.2022 tarihli ve 2021/1083 soruşturma, 2022/224 Esas, 2022/200 sayılı iddianamenin, Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/196 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kabul edildiği, anılan Mahkemenin 20.09.2022 tarihli tensip zaptında yargılamanın basit yargılama usulüne göre yapılmasına karar verilerek, şikâyetçiye beyanlarını yazılı olarak 15 gün içinde bildirmesi, bu süre sonunda duruşma yapılmaksızın karar verilebileceği, hususlarının beyanları ile birlikte mahkemeye bildirilmesinin ihtar olunmasına karar verildiği, mahkeme kararında belirtilen ihtarın şikâyetçiye 10.10.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 15 günlük süre içerisinde şikâyetçi tarafından dosyaya yazılı beyanda bulunulmaması sonrasında, Mahkemesince 03.11.2022 tarihinde sanığın beraatine karar verildiği, gerekçeli kararın tebliğ edilmesi üzerine kanuni süresinde karara itiraz edildiği, Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesince şikayetçinin davaya katılmadığı için itiraz etme hakkına sahip olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; basit yargılama usulüne göre yargılama yapılacağına dair ihtar, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre şikayetçiye tebliğ edilmiş ise de, tebliğ yapılacak kişinin adreste bulunmaması hâlinde, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebeplerini komşu, yönetici, kapıcı vb. kişilere sorarak araştırması, tespitlerini onların beyanlarını ve imzalarını alarak tebliğ mazbatasına şerh etmesi ya da imzadan imtina etmeleri hâlinde bu durumu tebliğ mazbatasına şerh etmesi gerektiği, somut olayda şikayetçiye 10.10.2022 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre yapılan tebligat parçasında, imzadan imtina eden yöneticinin ismi yazılmadığı ve imzası bulunmadığı halde 16 numaralı daire olduğunun belirtildiği ancak şikayetçinin adreste bulunmama sebebinin belirtilmediği dolayısıyla tebliğ işleminin usulsüz olduğu bu durumda şikayetçinin karara karşı itiraz hakkının bulunduğu gözetilmeden, Mahkemesince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2023/20 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.